Летото и високите температури значат зголемена потреба од течности. Редовната хидратација е особено важна во топлите денови, кога организмот губи повеќе вода и електролити преку потењето.
Потењето е природен механизам со кој телото се обидува да ја регулира температурата. Но, доколку изгубените течности не се надоместат навреме, може да дојде до дехидрација, пад на енергијата, намалена концентрација и општа слабост.
Првите знаци на дехидрација најчесто се жед, сува уста, поретко мокрење, темножолта урина, главоболка и замор. При посериозна дехидрација може да се појават вртоглавица, забрзан пулс, конфузија, изразена слабост, па и губење на свеста.
Недоволниот внес на течности во комбинација со изложеност на високи температури може да придонесе и за топлотни заболувања. Особено опасен е топлотниот удар, кој претставува итна медицинска состојба. Висока телесна температура, нарушена свест или конфузија, забрзано дишење и пулс се предупредувачки симптоми поради кои е потребна итна медицинска помош.
Долготрајниот недоволен внес на вода може да има последици и врз уринарниот систем, а дехидрацијата е еден од факторите кои го зголемуваат ризикот од појава на одредени видови камења во бубрезите.
Во текот на летото е важно вода да се пие редовно во текот на целиот ден, а не само кога ќе се почувствува силна жед. Потребите за течности се индивидуални и зависат од температурата, физичката активност, возраста, исхраната и здравствената состојба.
Дополнителна хидратација може да се обезбеди и преку храна богата со вода, како лубеница, краставици, јагоди и портокали. Практично решение е секогаш да се носи шише вода, особено при подолг престој надвор.
При спорт, физичка работа или друга поинтензивна активност, течности треба да се внесуваат пред, за време и по активноста. Колку е потопол и повлажен денот и колку повеќе се потиме, толку е поголема потребата од надоместување на изгубените течности.
Соодветната хидратација е еден од наједноставните начини организмот полесно да се справи со летните горештини.
