Соопштение за јавност на ТХП:
Поминаа 25 години од потпишувањето на Охридскиот рамковен договор. Овој договор постави темели за воспоставување мир во Северна Македонија и за изградба на демократски поредок во кој различните заедници ќе можат да живеат рамноправно. Рамноправноста, правичната застапеност и меѓуетничката доверба беа дефинирани како основни елементи на овој поредок.
Но денес, 25 години подоцна, мораме да потсетиме дека договорот не треба да биде само потпишан документ, туку треба да се спроведува во согласност со неговиот дух. Со текот на времето, тој дух беше ослабен, принципот на правична застапеност се толкуваше во зависност од политичките интереси, а наместо меѓуетничката доверба, во преден план беа ставени политичките пресметки. Ова особено во последните две години стана поочигледно за турската заедница: и покрај тоа што Турците се дел од владејачкото мнозинство, очекувањата за правична застапеност во многу области од државниот систем не беа исполнети.
Како Партија за движење на Турците – ТХП, Охридскиот рамковен договор го гледаме не само како документ што ги гарантира правата на една заедница, туку како еден од темелните столбови на волјата на државата за заеднички живот и на нејзината демократска иднина. Затоа денес се залагаме за започнување нов процес на демократски реформи, чија најважна компонента треба да биде изборниот систем. Изборниот модел на Северна Македонија мора да стане поправеден, подемократски и поконкурентен. Треба да се воспостави систем во кој секој глас ќе има еднаква политичка вредност.
Турската заедница можеби беше заборавена во последните две години; но тоа не значи дека ќе се откажеме од нашата демократска борба. По повод 25-годишнината од Охридскиот рамковен договор, ги повикуваме власта и сите политички актери да не го паметат само словото, туку и духот на договорот: правичната застапеност мора целосно да се спроведува, а за демократизација на изборниот модел конечно мора да се преземат конкретни чекори.
По 25 години, она што ни е потребно не е повторно да го отвораме прашањето за Охридскиот рамковен договор, туку повторно да го оживееме неговиот дух.
