Научници открија дека насочените звучни бранови можат да помогнат во намалувањето на нарушени размислувања кај луѓето со шизофренија и шизоафективно растројство. Тоа го покажа ново истражување објавено во научното списание npj Acoustics.
Научниците од NYU Langone Health тестираа метод познат како транскранијална ултразвучна стимулација на десет лица чии симптоми перзистираа и покрај земањето лекови. Тоа е постапка во која благи ултразвучни бранови се насочуваат низ черепот со цел да се промени активноста на одредени делови од мозокот. Таквиот третман не бара хируршка интервенција.
Секој учесник во студијата добил и вистински и лажен третман, со еднонеделен интервал помеѓу нив. Ниту учесниците ниту научниците кои ги процениле нивните симптоми не знаеле кога се применува вистинскиот третман. Со помош на магнетна резонанца, научниците ги насочиле ултразвучните бранови кон длабока област на мозокот наречена globus pallidus internus.
Третманот траел десет минути, а звучните бранови се вклучувале и исклучувале на секои 30 секунди. Пред и по секој третман, истражувачите ги проценувале заблудите, халуцинациите, размислувањето, меморијата и можните несакани ефекти. Резултатите покажаа дека само еден десетминутен третман довел до мало намалување на нарушено размислување, а ефектот траел до една недела.
По вистинскиот третман, резултатите на учесниците на скалата што ја мери сериозноста на нарушени размислувања се намалиле за 1,2 поени во просек. За споредба, по лажниот третман, за време на кој ултразвучните бранови не биле насочени кон мозокот, резултатите се зголемиле за просек од 0,4 поени. Евидентираните несакани ефекти биле благи и краткотрајни. Тие вклучувале замор, главоболка и привремено влошување на симптомите.
Во идните истражувања, научниците планираат да користат понапредни методи за снимање на мозокот за да можат да ја прилагодат јачината на ултразвучните бранови за секој пациент и попрецизно да ги насочат кон посакуваната област.
Иако првите резултати се охрабрувачки, истражувањето е спроведено само на десет лица. Поради толку мал број учесници, во моментов не е можно со сигурност да се заклучи колку би бил ефикасен методот кај поголем број пациенти. Потребни се пообемни истражувања за да се утврди дали овој третман е безбеден и ефикасен на долг рок.
