Неспремноста да се научат лекциите од минатите несреќи и длабоко вкоренетата култура на импровизација се главните виновници за црната статистика на македонските работни места. Милан Петковски од Македонското здружение за заштита при работа (МЗЗПР), во гостувањето во „Ноќно студио“, отворено зборуваше за психолошките и менаџерските пропусти кои доведуваат до фатални последици.
Импровизацијата како „балканска болест“ Петковски смета дека најголемиот дел од несреќите можат да се превенираат, но тоа не се случува бидејќи стручноста често се заменува со опасна самоувереност.
Лажна стручност: „Сакаме да се покажеме како кадарни и вредни, но кога треба да се почитуваат конкретни правила, потфрламе. Сметаме дека знаеме подобро од прописите“, вели Петковски.
Неверување во превенцијата: Дури и кога професионалци укажуваат на ризиците, околината често ги гледа со скептицизам. Никој не планира да се повреди, но токму тоа игнорирање на советите е „рецептот“ за несреќа.
Културолошки проблем: Сигурни сме дека „нема мене да ми се случи“
Тој повлече паралела со користењето на заштитниот појас во автомобилите. Ако нема казна, многумина нема да го стават, не затоа што не е безбедно, туку поради ниската свест.
„Тоа е културолошки проблем. Сметаме дека сме премногу паметни и дека несреќите им се случуваат само на оние кои не размислувале. Но, несреќата е комплексен сплет на механизми и кога работите ќе тргнат на лошо, веќе не можете да ги запрете“, нагласува тој.
Притисокот кај „модерниот македонски менаџер“
Петковски ги анализираше и работодавачите, посочувајќи дека ретко кој од нив е свесно „зол“ и посакува несреќа, но многумина одбиваат да инвестираат во заштита со изговорот дека тоа се премногу пари.
Работникот е додадена вредност: Менаџерите често не сфаќаат дека човекот во јамата, канцеларијата или кабината на камионот е тој што ја создава вредноста на фирмата.
Бизнис на резерва: Просечниот македонски претприемач често „вози на резерва“ – под постојан притисок како да заработи за плати за утре, што резултира со запоставување на безбедносните стандарди.
Чесните потешко се пробиваат
За крај, Петковски со доза на горчина забележа дека во нашето општество оние кои работат строго според прописите често се соочуваат со поголеми пречки во бизнисот, додека оние кои се „снаоѓаат“ преку заобиколување на правилата, навидум полесно напредуваат – сè додека не се случи трагедија која не може да се поправи со пари.
