Западноевропските земји сè почесто разгледуваат можност за сместување мигранти во кампови на Западен Балкан. Сепак, ваквите идеи на терен предизвикуваат сериозни контроверзии и отпор, пишува Deutsche Welle.
Во фокусот се најдоа и британските планови, откако медиумите објавија дека Велика Британија размислува да испраќа одбиени баратели на азил во таканаречени „центри за враќање“ во Македонија. Овие информации предизвикаа силни политички реакции во земјата и ја вратија темата за миграцијата во центарот на јавната дебата. Премиерот Христијан Мицкоски тогаш ги отфрли наводите, нагласувајќи дека нема да се дозволи изградба на кампови за мигранти.
Критичарите ваквите политики ги нарекуваат „екстернализација“ на миграциското управување, односно префрлање на контролата и одговорноста за мигрантите во земји надвор од правниот систем на ЕУ. Слични обиди веќе беа направени, како договорот на Велика Британија со Руанда, кој подоцна беше стопиран. Сега, Западниот Балкан сè почесто се споменува како нов простор за тестирање на вакви модели.
Односите меѓу ЕУ и земјите од регионот се обележани со нерамнотежа, бидејќи додека европските држави ги заоструваат своите миграциски политики, балканските земји се надеваат на политички и економски придобивки преку соработка. Експертите посочуваат дека токму нивната позиција надвор од ЕУ го олеснува ваквото префрлање на мигранти.
Во јавноста на Балканот постои силен страв дека регионот би можел да стане „собирен центар“ за мигранти, особено по искуствата од бегалската криза во 2015 година. Дополнителен проблем претставува недостигот на транспарентна комуникација од страна на властите, што создава простор за шпекулации и дезинформации.
Миграцијата воедно станува и инструмент во внатрешната политика, при што темата често се користи за мобилизација на гласачите и продлабочување на политичките поделби. Аналитичарите предупредуваат дека ваквиот пристап може дополнително да ја радикализира јавната дебата и да го засили чувството на несигурност кај граѓаните.
Додека некои земји, како Босна и Херцеговина, јасно се спротивставуваат на ваквите идеи, Косово покажува подготвеност за соработка, но експертите предупредуваат дека таквите одлуки може да имаат долгорочни последици врз општеството и институциите.
Во ваков контекст, постои ризик Западниот Балкан дополнително да се претвори во периферија на европската миграциска политика, со ограничено влијание врз одлуките што директно го засегаат регионот.
