Германија откри огромна подземна резерва на литиум под напуштено гасно поле – откритие што може да ја промени енергетската мапа на Европа. Според првичните проценки, станува збор за околу 43 милиони метрички тони литиум-карбонатен еквивалент, количина што ја вбројува локацијата меѓу најголемите познати поединечни литиумски наоѓалишта во светот.
Откритието доаѓа во момент кога Европа сè поотворено зборува за стратешка зависност од увоз на критични суровини. Побарувачката за литиум нагло расте поради електричните возила, складирањето енергија и дигиталните технологии, а европскиот пазар во моментов во голема мера зависи од Јужна Америка и Кина.
Резервата се наоѓа во регионот Алтмарк во сојузната покраина Саксонија-Анхалт. Проектот, познат како Altmark Lithium Project, го развива енергетската компанија Neptune Energy, а независната проценка ја изврши Sproule ERCE според меѓународните стандарди CIM/NI 43-101.
Литиумот се наоѓа во длабоки геотермални солени води, на длабочина од 3.200 до 4.000 метри, со просечна концентрација од околу 375 милиграми литиум по литар. Според геолозите, збогатувањето е резултат на милионски процеси на разградување на минерали во песочните карпи од формацијата Rotliegend, при температури повисоки од 120 степени Целзиусови.
За разлика од класичните методи во Јужна Америка, кои користат огромни површини и количини вода, германскиот проект се потпира на технологија за директна екстракција на литиум (DLE). Станува збор за затворен систем кој го издвојува литиумот од саламурата и ја враќа течноста назад под земја, со значително помал еколошки отпечаток. Првите пилот-проекти веќе произведоа литиум со батериски квалитет, а во тек е и тестирање на нови методи на апсорпција.
Дополнителна предност е тоа што проектот користи постоечка гасна инфраструктура, што ги намалува трошоците и влијанието врз животната средина. Се разгледува и можноста за комбинирање со производство на геотермална енергија, што би значело двоен енергетски ефект од ист процес.
Ова откритие се вклопува во целите на Европскиот акт за критични суровини, со кој ЕУ планира до 2030 година најмалку 10 проценти од стратешките материјали да се извлекуваат внатре во Унијата. Ако проектот во Алтмарк се покаже како комерцијално одржлив, Германија би можела да стане клучен играч во европскиот литиумски синџир – и симбол на преминот од енергетска зависност кон енергетска автономија.
