Обраќањето на пратеничката Бисера Костадиновска-Стојчевска во Парламентарното собрание на Советот на Европа дојде во рамките на дебатата за усвојување на извештајот за Северна Македонија, по повод затворањето на пост-мониторинг дијалогот за земјата. Настапот беше во забележливо поперсонален тон од вообичаените дипломатски говори, со фокус на патот на државата во изминатите 25 години.
Костадиновска-Стојчевска посочи дека извештајот е „слика“ на сите политички одлуки од 2000 година до денес, но и на реакциите на граѓаните секогаш кога слободите им биле доведени во прашање. Според неа, тоа покажува дека во земјата постои јасно чувство што значи демократија и дека јавноста знае да реагира кога институциите отстапуваат од тие стандарди.
Во говорот потсети и на кризите низ кои поминала државата – од видливи конфликти до посуптилни политички и идентитетски тензии – како и на последиците од масовното иселување. Дополнително, се осврна на негирањето на историјата, јазикот и идентитетот на Македонците како тема која се повторува во различни периоди.
Еден од понагласените моменти беше личната референца дека е родена во Југославија, првото дете го има родено во Македонија, а второто во Северна Македонија. Со тоа сакаше да го покаже обемот на промените низ кои поминала државата за релативно кратко време. Во завршницата, Костадиновска-Стојчевска порача дека затворањето на пост-мониторингот и усвојувањето на извештајот треба да се читаат како сигнал до политичките актери во земјата да ја завршат „домашната задача“ и да обезбедат појасен европски курс.
Со нејзиниот настап во рамките на оваа дебата се обиде да го претвори техничкиот момент на затворање на пост-мониторингот во потсетник дека ова е само една фаза во подолг процес, а не конечна цел.
