Нема да има средба помеѓу српскиот претседател Вучиќ и делегацијата на европскиот парламент која најави посета во Белград. Вучиќ смета дека делегацијата доаѓа непоканета и нема причина да губи време со европратеници кои ја мразат Србија.
Вучиќ ја даде изјавата од Абу Даби, каде престојува за Неделата на одржливост, и како причина за немањето средба наведе претходно договорени обврски во Давос во истиот период, закажани уште пред неколку месеци.
Според објавите, делегацијата на Европскиот парламент треба да биде во Белград од 22 до 24 јануари 2026 година. Во ист контекст, претседателката на српскиот парламент Ана Брнабиќ порача дека ниту таа нема да се сретне со европратениците, наведувајќи дека посетата е без покана и дека во тие денови ќе биде во Естонија.
Одбивањето на средби со европратеници се случува по период во кој Европскиот парламент ја заостри реториката кон Белград. Во резолуцијата усвоена на 22 октомври 2025 година, европратениците ја осудија политичката поларизација и „државната репресија“ во Србија, побараа транспарентни постапки за утврдување одговорност и поддржаа распоредување „ЕУ факт-фајндинг“ мисија, со учество на Европскиот парламент, за проценка на состојбата на терен.
Во европската документација како клучен контекст се наведува трагедијата во Нови Сад на 1 ноември 2024 година, кога се урнал дел од железничката станица и загинале 16 лица, по што следеле масовни протести и ескалација на политичката криза.
Во ваква рамка, наративот за „непоканети“ гости е повеќе од протоколарна расправија: тој ја префрла тежината од прашањата што европратениците би ги отвориле на терен демократија, институционални реакции на протестите и истраги – кон прашањето кој има легитимитет да „проверува“ и под кои услови. Во пракса, колку помалку простор има за официјални средби, толку повеќе тежината на посетите се префрла кон разговори со други актери, а политичкиот ефект се мери преку симболиката: Србија како кандидат за ЕУ, наспроти ЕУ како институција што бара мерливи стандарди.
