Периодите на тага, безволност и емоционална исцрпеност се дел од животот, особено по тешки или стресни настани. Но кога ваквите чувства траат подолго, стануваат поинтензивни и почнуваат да го нарушуваат секојдневното функционирање, тие може да бидат знак дека е потребно да се побара стручна помош.
Депресијата и анксиозноста се меѓу најчестите проблеми поврзани со менталното здравје, а продолжениот стрес, неизвесноста, финансиските проблеми, осаменоста и големите животни промени можат значително да влијаат врз психичката состојба.
„Многу е важно да се сфати дека депресијата е честа појава“, објаснува психологот Симон А. Рего од здравствениот систем Монтефиоре и Медицинскиот колеџ „Алберт Ајнштајн“.
Кога тагата станува причина за загриженост?
Повремената тага сама по себе не значи депресија. Внимание е потребно кога чувството станува постојано, кога човекот ја губи желбата за активности во кои претходно уживал или кога сè потешко ги извршува секојдневните обврски.
Меѓу симптомите кои можат да се појават се продолжена тага или чувство на празнина, раздразливост, губење интерес и задоволство, проблеми со концентрацијата, замор, чувство на безнадежност, како и значителни промени во спиењето или апетитот.
Особено сериозно треба да се сфатат мислите за смрт или самоубиство. Во таква ситуација потребно е веднаш да се побара стручна и итна помош.
Првиот чекор е разговор со стручно лице
Доколку симптомите траат и го нарушуваат секојдневниот живот, лекар или професионалец за ментално здравје може да направи проценка и да предложи понатамошни чекори.
Понекогаш лекарот може да препорача и физички преглед или дополнителни испитувања, бидејќи одредени здравствени состојби, меѓу кои и нарушувања на функцијата на тироидната жлезда, можат да предизвикаат симптоми слични на оние кај депресијата.
Депресијата нема само една форма
Големото депресивно растројство обично вклучува симптоми присутни во најголем дел од денот, речиси секој ден, најмалку две недели, кои значително влијаат врз функционирањето.
Постојаното депресивно растројство е подолготрајна форма која може да трае со години, додека перинаталната или постпарталната депресија може да се појави за време на бременоста или по породувањето и не треба да се поистоветува со краткотрајните промени во расположението што често се јавуваат по раѓањето на детето.
Депресијата не треба да се самодијагностицира само врз основа на неколку симптоми. Но доколку промените во расположението траат, се засилуваат или сериозно влијаат врз работата, односите и секојдневниот живот, навременото обраќање кај стручно лице може да биде важен чекор кон соодветна поддршка и третман.
