Одлуката на ФИФА да воведе задолжителни тајмаути околу 22-та и 67-та минута во секој од 104-те натпревари на Светското првенство во САД, Мексико и Канада фундаментално ја промени структурата на фудбалската игра и нејзиното телевизиско покривање.
Иако официјалната причина беше заштита на здравјето на играчите поради потенцијално високите температури, промената создаде највреден рекламен простор во историјата на фудбалот за време на натпреварите. Со еден потег, ФИФА трансформираше натпревар од две полувремиња во натпревар од четири четвртини.
Колку пари „циркулираат“ за време на задолжителните паузи
Финансиските импликации се огромни, особено на американскиот пазар. Се проценува дека „Фокс Спортс“ , кој ги држи правата за емитување на англиски јазик во САД, заработува помеѓу 250 и 330 милиони долари само од рекламирање за време на овие паузи, според Би-Би-Си .
Оваа сума би можела да покрие повеќе од половина од вкупната сума од 485 милиони долари што Фокс наводно ги платил за правата за емитување на целиот турнир. Цената на 30-секундна реклама за време на паузите во раните фази од натпреварувањето е околу 200.000 долари, додека за натпреварите на репрезентацијата на САД достигнува 750.000 долари.
Сепак, радиодифузерите немаат достапни цели три минути за комерцијална содржина. Според правилата на ФИФА, радиодифузерите мора да почекаат 20 секунди по свирежот на судијата пред да започнат рекламна пауза и да се вратат на преносот најмалку 30 секунди пред да продолжи натпреварот.
Тоа им остава простор од точно две минути и десет секунди, доволно за четири реклами од 30 секунди по полувреме, или осум по натпревар. На ниво на турнир, тоа создава повеќе од 800 нови, премиум рекламни термини само за еден емитувач.
Не се сите како Американците.
Пристапот кон користењето на овој нов простор драстично варира низ целиот свет и ги одразува длабоките културни разлики во гледањето спорт.
Додека „Фокс Спортс“ во САД усвои максималистички пристап, исполнувајќи ја секоја пауза со реклами од почеток до крај – што предизвика негодување кај гледачите кои понекогаш го пропуштаа остатокот од натпреварот – другите телевизии избраа поинаков пат.
Телемундо , американската мрежа на шпански јазик, одлучи да прикажува анализи, настани на теренот и интервјуа меѓу тренерите и играчите за време на паузите. Слична практика следат и јавните радиодифузери во Европа, како што се британските BBC и ITV , кои не емитуваат реклами, но го користат времето за експертски коментари.
Покрај комерцијалниот аспект, паузите имаа значително влијание и врз самата игра. Многу тренери и аналитичари истакнуваат дека тие функционираат како тактички тајм-аути, концепт што фудбалот одамна го отфрла. За тимовите под притисок, паузата им овозможува да го скршат нападот на противникот, да се прегрупираат и да добијат нови инструкции.
Дали паузите ќе станат практика на идните Светски првенства?
Ема Хејс, главната тренерка на женската репрезентација на САД, ги нарече „паузи што го кршат моментумот“, истакнувајќи дека тие се од корист за тимот што губи моментум. Статистиката на турнирот, исто така, укажува на промена во динамиката, бидејќи значителен број голови се постигнуваат во периодите по паузата.
Контроверзноста околу овие паузи произлегува од фактот дека тие се задолжителни за сите натпревари, без оглед на временските услови, дури и за оние што се играат на климатизирани, затворени стадиони. Ова ги поттикна сомневањата дека ФИФА всушност не е загрижена за здравјето на играчите, туку за сопствениот профит.
Вистинскиот тест за намерите на ФИФА ќе бидат идните турнири. Доколку се задржат задолжителните паузи на Светското првенство во 2030 година во Шпанија, Португалија и Мароко, а особено на Светското првенство во 2034 година во Саудиска Арабија, кое веројатно ќе се игра во ноември и декември, ќе биде сосема јасно дека нивната примарна цел никогаш не била хидратација, туку исклучиво пари.
