Додека туристичкиот фокус најчесто паѓа на Рим, Венеција и Фиренца, во внатрешноста на Италија опстојуваат десетици мали планински градови кои останале надвор од главните туристички текови. Тие нудат мир, непосреден контакт со природата и живот што сè уште се води по традиционален ритам. Овие населби, сместени во региони како Абруцо, Умбрија, Калабрија и Пиемонт, се препознатливи по камената архитектура, тесните улички и вековната историја што речиси и не е допрена од современиот туризам. Иако имаат мал број жители, тие чуваат богато културно наследство, локални фестивали и автентична гастрономија.
Нивната изолираност, послабата сообраќајна поврзаност и отсуството на агресивна промоција ги држеле подалеку од туристичките мапи, но токму тоа денес ги прави сè поатрактивни. За разлика од пренатрупаните дестинации, посетителите овде не се само туристи, туку дел од локалната заедница. Во последно време, ваквите градови стануваат дел од иницијативи за рурален развој, со цел да се привлечат нови жители, дигитални номади и патници што бараат подолг и посмислен престој. Скриените планински градови ја отвораат дебатата за иднината на туризмот и нудат поинаква слика за Италија – како земја на мали, живи заедници со силен идентитет и одржлив начин на живот.
