Физичката активност одамна се поврзува со подобро физичко здравје, но нејзиниот ефект врз психата е подеднакво важен. Истражувањата покажуваат дека редовното движење може да ги ублажи симптомите на анксиозност и да го намали секојдневниот стрес.
Кога сме под притисок, телото лачи повеќе кортизол, срцето забрзува, а мускулите се затегаат. Ако оваа состојба трае подолго, може да се појави чувство на постојана напнатост и загриженост. Токму тука вежбањето има силна улога.
Со физичка активност се поттикнува лачење на ендорфини и серотонин – супстанции поврзани со подобро расположение. Воедно, се активираат механизми што го смируваат нервниот систем и го враќаат телото во состојба на релаксација по напор. Овие промени не делуваат само краткорочно, туку ја зголемуваат и отпорноста на стрес на подолг рок.
Покрај биолошките ефекти, постојат и психолошки придобивки. За време на тренингот вниманието се насочува кон движењето, што овозможува „пауза“ од грижите. Постигнувањето мали цели – подолга прошетка, повеќе повторувања или подобра кондиција – ја јакне самодовербата. Групните активности, пак, носат чувство на припадност и поддршка.
Не е потребен интензивен тренинг за да се почувствува ефектот. Брзо одење, лесно трчање, возење велосипед или јога неколку пати неделно се доволни за подобрување на расположението. Дури и кратка прошетка од десетина минути може да помогне во намалување на напнатоста.
Сепак, доколку анксиозноста е силна или долготрајна, физичката активност треба да биде дел од поширок пристап што може да вклучува разговор со стручно лице и дополнителна поддршка.
